De eerste keer

De eerste keer

wood

Voor alles is een eerste keer. En als dokter helemaal eng. Want wat je voor de eerste keer doet bij een patiënt, kan ook wel eens bijwerkingen hebben. Onbedoeld, maar toch…Dat maakt ‘eerste keren’ bij dokters altijd eng.

(Ik hoef maar te denken aan de eerste keer een infuus prikken, en het zweet breekt me weer uit…)

Voor de eerste keer posten op dit gloednieuwe blog is ook eng. Want anders dan het trucje ‘dokter zijn’ voor patiënten, nu als begeleider van jonge collega’s. Artsen die net begonnen zijn op het artsenpad met al hun onzekerheden.

Wie ben ik als dokter?

Hoe wil ik met mijn patiënten omgaan?

Hoe moet ik mij handhaven in een groep specialisten?

Hoe ga ik om met mijn opleider?

Ik wil die diensten niet, want ik heb ook een gezin. Maar iedereen doet het! Wat nu?

Allemaal vragen naar aanleiding van een eerste keer.

Wat zou het fijn zijn als je daar zo met iemand over kan sparren. Iemand die herkent waar je het over hebt, omdat ze ook in deze positie gezeten heeft en ook nog huisarts is.

Ik herken die eerste keren. Ik herken de twijfels.

Wat als mijn collega’s het niks vinden? Wat als niemand het nut ziet van reflecteren op je eigen handelen, wat als…

AAAAARG!!!

Besluiteloosheid is een ziekte waaraan een patiënt kan overlijden. Maar een dokter ook.

Dus mouwen opgestroopt, hier ben ik:

Marianne Brouwers, huisarts en NHG-supervisor, voor al uw vragen en begeleiding op het gebied van professioneel gedrag en arts-patiëntcommunicatie.

Zullen we samen eens kijken hoever we kunnen komen?

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *